0 Dyskusja

Flashes Before Your Eyes

<< 1 < 2

Zagubieni: Sezon 3 (Centryczne)

4 > 5 >> 6 >>>

---	„Lost: A Tale of Survival” (powtórka)	#07	„Not In Portland” (Juliet)	#16	„One of Us” (Juliet)
#01	„A Tale of Two Cities” (Jack)	#08	„Flashes Before Your Eyes” (Desmond)	#17	„Catch-22” (Desmond)
#02	„The Glass Ballerina” (Sun i Jin)	#09	„Stranger in a Strange Land” (Jack)	#18	„D.O.C.” (Sun i Jin)
#03	„Further Instructions” (Locke)	#10	„Tricia Tanaka is Dead” (Hurley)	#19	„The Brig” (John)
#04	„Every Man for Himself” (Sawyer)	#11	„Enter 77” (Sayid)	#20	„The Man Behind the Curtain” (Ben)
#05	„The Cost of Living” (Mr. Eko)	#12	„Par Avion” (Claire)	#21	„Greatest Hits” (Charlie)
#06	„I Do” (Kate)	#13	„The Man From Tallahassee” (Locke)	---	„Lost: The Answers” (powtórka)
---	„Lost Moments” (zapowiedzi)	#14	„Exposé” (Paulo i Nikki)	#22	„Through the Looking Glass: Part 1” (Jack)
---	„Lost Survivor Guide” (powtórka)	#15	„Left Behind” (Kate)	#23	„Through the Looking Glass: Part 2” (Jack)

„Flashes Before Your Eyes”
„Blask przed twoimi oczami”



Sezon 3
Epizod 08

Poprzedni „Not In Portland”
Następny „Stranger in a Strange Land”

Centryczne Desmond
Dzień/Dni 73

Premiera w ABC 14 lutego 2007
Premiera w TVP 27 września 2007
Premiera w AXN 15 kwietnia 2007

Scenariusz Drew Goddard & Damon Lindelof
Reżyseria Jack Bender
Gościnnie Sonya Walger jako Penny Widmore Alan Dale jako Charles Widmore Shishir Kurup jako Donovan Fionnula Flanagan jako Ms. Hawking Katie Doyle jako Recepcjonistka Jeremy Colvin jako Dostawca Michael Titterton jako Barman David Cordell jako Jimmy Lennon

Transkrypcja wersja angielska

Spis treści

1 Opis
- 1.1 Wydarzenia aktualne
- 1.2 Retrospekcja (Desmond)
2 Cytaty
3 Galeria
4 Linki

Opis Edytuj

Wydarzenia aktualne Edytuj

Charlie i Hurley siedzą w namiocie Sawyera i grzebią w jego rzeczach spierając się, czy posiadacz by im na to pozwolił. Wtem przybywa Desmond i prosi, by za nim poszli. Wspólnie udają się w głąb dżungli, gdzie czekają Sayid i Locke. Informują oni tamtych o śmierci Eko i proszą o duchowe wspieranie innych plażowiczów w obliczu tej strasznej wieści.

Nagle Desmond przestaje reagować na bodźce, wyraz twarzy ma ździebko nieobecny. Zaczyna biec i biegnie aż do oceanu. Wskakuje do wody i płynie. Okazuje się, iż w odmętach Pacyfiku topi się Claire, która wcześniej przechadzała się brzegiem zostawiwszy Aarona Sun. Charlie jest przerażony i chce pomóc, gdy Desmond wykonuje na Claire resuscytację krążeniowo-oddechową. Desmond odpycha go i zanosi kobietę do namiotu.

Później Claire dziękuje swemu wybawcy. Charlie odnosi się do niego nieufnie. Po sugestii Hurleya, jakoby Des miał być jasnowidzem, Charlie postanawia wybadać sprawę. W tym celu wytacza z Sawyerowego namiotu butelkę whisky MacCutcheon i decyduje się upić Desmonda.

I tak piją sobie, piją, w trójkę, z Hurleyem jeszcze. Języki się rozwiązują, nie na tyle jednak, by Desmond zdradził swą tajemnicę. Twierdzi, że słyszał, jak Claire woła o pomoc, mimo iż oddalony był od plaży o milę. Nie potrafi wytłumaczyć, skąd wiedział, by zbudować piorunochron przy namiocie Claire. Za to wybitnie się wkurza i rzuca się na Charlie’go, gdy ten nazywa go tchórzem, krzycząc, że Charlie nie chce wiedzieć, co stało się po tym, jak Des przekręcił kluczyk w bunkrze.

Po tym wszystkim widzimy ciąg dalszy bójki na wyspie. W końcu Charlie odprowadza Desa przed namiot, przepraszają się, a po chwili Des wyjawia swój sekret. Mówi również, że cały czas ratował nie Claire, a Charlie’go. Przeznaczone mu było umrzeć wskutek porażenia piorunem, a później miał utonąć próbując ratować Claire. Des ostrzega Charlie’go, że Wszechświat będzie próbował to skorygować.

Retrospekcja (Desmond) Edytuj

Desmond otwiera oczy. Leży na podłodze upstrzony czerwonymi plamami. Okazuje się, iż napojony alkoholem spadł z drabiny przy malowaniu ścian krwistą farbą w swoim londyńskim mieszkaniu, do którego właśnie wprowadziła się Penny. Jest w szoku – powrócił do dawnego życia. Co chwila jakiś szczegół przyprawia go o deja vu – na przykład mikrofalówka wydaje z siebie podobne dźwięki jak zegar odliczający 108 minut w bunkrze.

Desmond wybiera się na spotkanie z ojcem Penny, panem Widmore’m – bogatym a snobistycznym człowiekiem. Przedstawia mu swoje CV, chociaż nie szuka pracy. Prosi za to o rękę Penelope. Charles Widmore zrazu uprzejmy, wtyka Desmondowi szpilki i mówi, że Des nie jest człowiekiem wielkim. Nie jest godny pić whisky MacCutcheon pana Widmore’a (to ta sama whisky, którą na wyspie pili nasi bohaterowie), a co dopiero ożenić się z jego córką! To doświadczenie nieco podłamuje Desmondową wiarę w siebie.

Na ulicy Des dostrzega ulicznego grajka – Charlie’go. Podchodzi do niego i pyta, skąd się znają. Charlie jednakże nie kojarzy Desa. Ten przypomina sobie, że poznali się na wyspie i zaczyna wspominać różne rzeczy stamtąd. Charlie bierze go za wariata.

Sam zaś wariat zdaje sobie sprawę, że raz już przeżył to wszystko, co czyni go jasnowidzem. Przypomina sobie, że w tej chwili w poprzednim życiu spadł deszcz. I rzeczywiście spada. Spotyka się ze swoim kolegą, Donovanem, fizykiem, i pyta, czy podróże w czasie są możliwe. Streszcza mu swą historię i powtórnie zostaje nazwany wariatem. Wraca do domu.

Następnego dnia (prawdopodobnie) wybiera się do jubilera celem nabycia pierścionka zaręczynowego dla Penelope. Ms. Hawking wskazuje mu niedrogi, acz ładny pierścień. Des chce go kupić, jednakowoż kobieta nie pozwala mu na to. Owa starsza pani jest zresztą bardzo dziwna, nie wiadomo skąd zna dane personalne Desmonda. I też potrafi przewidywać przyszłość, co demonstruje na przykładzie walącego się budynku, które to zawalenie się przewidziała. Kobieta podkreśla, że każdy człowiek ma swoją ścieżkę i swoje przeznaczenie. Jeśli powiedziałaby jednemu z ludzi, którzy zginęli pod gruzem, iż umrze i ten uniknąłby śmierci, być może później wpadłby pod taksówkę albo poślizgnął się fatalnie pod prysznicem. Wszechświat bowiem wszystko koryguje i nie można uciec przed nieuniknionym. Zdaniem tejże miłej pani przeznaczeniem Desmonda jest nie oświadczyć się Penny lecz odejść, po czym wziąć udział w regatach, aby udowodnić Widmore’owi, że jest Des wielkim człowiekiem. A potem trafić na wyspę i przez trzy lata ratować świat wciskając przycisk w bunkrze. Desmond jest zirytowany, bierze starszą panią za swą podświadomość.

Na randce z Penny daje sobie zrobić zdjęcie przez ulicznego fotografa (chodzi o znaną nam już fotografię, która pojawiała się w poprzednich epizodach). Nie stać go, by zapłacić pięć funtów za tę przyjemność. Zrywa z Penny w ataku ostrej samokrytyki. Przeznaczenie ma się dopełnić.

W pubie jakiś mężczyzna uderza go kijem bejsbolowym (Desmond przewidział, że facet ów uderzy barmana i kazał tamtemu zrobić unik). Des traci przytomność i budzi się nagi w dżungli. Znamy tę część.

Cytaty Edytuj

Locke: Eko nie żyje. Wyspa go zabiła.

Charlie: I w takim przebłysku zobaczyłeś, że Claire się topi i pobiegłeś ją ratować?
Desmond: Nie ratowałem Claire. Ratowałem ciebie. Dzisiaj rano ty miałeś popłynąć jej na ratunek. Próbowałeś ją ratować... ale utonąłeś. Kiedy miałem wizję, jak piorun uderza w dach, to ciebie poraził prąd. I kiedy usłyszałeś, że to Claire jest w wodzie, utonąłeś próbując ją ratować. Dlatego ja popłynąłem, żebyś ty nie musiał. Próbowałem, bracie. Dwa razy próbowałem cię ocalić, ale... wszechświat zawsze wszystko koryguje. Nie mogę w nieskończoność tego robić. Przykro mi. Przykro mi... ale cokolwiek bym nie zrobił, ty i tak zginiesz, Charlie.